Dobbelsteen – Slotrit.

Zondagmiddag 15 Nov. hebben we ons tour seizoen afgesloten met een inmiddels traditionele dobbelsteenrit. Voor diegene die zich nu afvragen wat een dobbelsteenrit inhoud, hier een korte uitleg.

In het Stuurhuus gooi één maal met een dobbelsteen, het aantal ogen bepaalt het adres waar je naar toe moet rijden. Op dit adres licht een dobbelsteen klaar, hiermee gooi je voor het volgende adres, enz., enz.. Als je alle 6 adressen hebt gehad rij je terug naar het Stuurhuus waar de kilometerstand wordt opgenomen, diegene met de minste kilometers heeft de hoofdprijs gewonnen, hij mag volgend jaar deze rit helpen organiseren, o-ja, en een schaal met kaas en worst.

Dit jaar waren de aanlegpunten in Laren, Welsum, Raalte, Hellendoorn, Hengevelde en Gorssel. De kortste afstand werd dit jaar gereden door Willy Veneklaas en was 171 kilometer. De langste afstand was 230 kilometer. Vervolgens stond om 17.00 uur een lekker stamppot buffet voor ons en onze partners klaar, en werd onder genot van een drankje van ieder de gereden route besproken.

WvBP

  
Door op het kleine logo van GPSies te klikken achter b.v. Noorwegen Dag 1 kun je de gereden route op een kaart zien en zelfs in GOOGLE earth bekijken.

Noorwegen Dag 1 Zaterdag 22-08-09 683 km

Zaterdagmorgen om half zes zaten wij bij Wim en Anita aan het ontbijt met lekkere broodjes, koffie en vervolgens gebak i.v.m. Anita’s verjaardag daags ervoor.

Om 6 uur zijn we vol goeie zin vertrokken richting Noorwegen via de snelweg. Met een paar tussenstops voor de nodige cafeïne en nicotine , naar de veerboot Puttgarden-Rodby. Hier de eerste ervaring voor ons in het vast zetten van de motoren, en dat valt erg mee want op alle grote boten die we hebben gehad waren sjorbanden aanwezig en hebben ze een speciale plek voor ons. Na een vaartocht van drie kwartier is het nog 160 km rijden door Denemarken tot de haven van Kopenhagen. De hele dag is het schitterend mooi weer geweest. En doordat we de hele dag snelweg hebben gehad hebben we een gemiddelde van 110 km/uur kunnen rijden.

De eerst nacht van deze tourtocht brachten we door aan boord van de veerboot Kopenhagen- Oslo. Dit is 586 km varen en hij doet er 14 uur over. Mooie maar kleine hutten, zelf zo klein dat volgens één van de WAF leden je niet kon omdraaien met een erectie. Anton bij Wim en Henk bij Edwin en Marcel lag alleen. Na het badderen en paar glazen bier van € 5.50 in het zonnetje op het achterdek gingen we eten in het Steakhouse. Het al betaalde couvert van Herman, die helaas niet meekon, hebben we er ook maar bij op gemaakt. Daarna nog wat biertjes in de bar waar vroeg in de avond de meeste Noren al flink dronken waren. Wel gelachen met zo’n figuur met een verband om zijn kop, Art Schenk en Kees Verkerk kennen ze allemaal. 22.30 naar bed. Iedereen goed geslapen ondanks het gedreun van de grote diesels. Tijdens een stevig ontbijt met alles er op en aan heb je een prachtig uitzicht in de fjord en zie je Oslo langzaam dichterbij komen. Om 9.00 uur naar het autodek om de motoren los te koppelen van de boot en de koffers weer op te laden.

Dag 2 Zondag 23-08-09 375km

Als je van de boot af bent moet je eerst door de douane compleet met een drugshond, vervolgens was er gelijk na de poort alcohol controle door vier motoragenten en iedere chauffeur die van de boot kwam moest blazen. Wij dus ook, maar van die dure biertjes hadden we niet zoveel gehad en mochten dus door rijden. Vanuit Oslo gingen we noordwaarts via de E16, en na een 50tig tal kilometers een stukje binnendoor. Volgens Wim een binnenweg, maar de weg werd op een gegeven moment smaller en smaller. Vervolgens stuiten we op een slagboom waar eerst wat klein geld in moest voor dat we verder konden. Hier ging de weg over in gravel en verderop werd het zelfs zand, met een snelheid 15 km/uur hebben we wel 20 km door een bos gereden en kwamen god noch goed mens tegen. Maar we kwamen tenslotte weer in de bewoonde wereld uit en gelukkig op asfalt. Motoren in het eerst volgende plaatsje getankt vooral de Aprilla van Edwin had flinke dorst, je zou maar in de middel of no-ware zonder komen te staan. Wij bestelden bij de plaatselijke cafetaria karbonade met friet, tenminste dat dachten wij, maar een karbonade blijkt in Noorwegen een hamburger te zijn, ook lekker. Nog een aantal machtige wegen gereden met overal onderweg borden van “LET-OP, overstekende elanden, schapen en koeien” maar we hebben hier alleen loslopende schapen gezien. De laatste vlag op onze navigatie stond op 1000 meter hoogte aan een meer, hier overnachten we in een soort blokhut. In het bijbehorende restaurant lekker gegeten met rendierenvlees, eland, schapenworst en al zo meer. Om plus minus 20.00 uur rijdt een lieve Noorse mevrouw achteruit tegen de geparkeerde motor van Edwin, die omvalt met lichte schade tot gevolg. Samen hebben ze een Europees schade formulier ingevuld die Wim had meegenomen. Later thuis bleek dit toch nog een schade van maar liefst € 2000.- te zijn.

Dag 3 Maandag 24-08-09 296km

Ontbijt om 8.00 uur, zeer lekker met eigen gabakken brood, kaas, ham, cervelaat, geitenkaas, koffie en jus. Om 8.45 uur vertrokken we, en was gisteren de route nog bedoeld om noordwaarts te komen, vandaag begint het echte werk. Vrijwel direct na het vertrek komen de eerste bochten al, en overal weer je ook kijkt watervalletjes. Omdat het `s nachts wat geregend had was eerst de weg nog nat maar na 10 uur werd hij droog. In Aurland moest Edwin eerst zijn portemonnee nog bij tanken in de plaatselijke bank omdat zijn pinpas het niet deed. Na een klein stukje met veel haarspeldbochten, kwamen we boven het plaatsje Aurland uit bij een uitkijkpunt. Op deze enorme van hout gebouwde stellage met aan het uiteinde een grote glazen plaat heb je een schitterend uitzicht over de fjord. Niet iets voor mensen met hoogtevrees. Daarna de beroemde sneeuwweg “Aurlandvegen”op van 35 km lang, en wat een schitterende weg is dat met onderweg sneeuw in een prachtig maanlandschap met stenen, veel stenen, heel veel stenen. Anton heeft een nieuwe hobby, fotoboeken maken, en heeft dan ook veel foto’s gemaakt. Voor de kleine honger kebab met friet gegeten bij een cafetaria en hier een Belgische fam. gesproken die ook met de motor waren, ze kwamen vanuit Bergen en hadden minder geluk gehad met het weer. Na nog onderweg wat actie foto’s gemaakt te hebben, met Anton achter de vangrail en wij plat door de bocht komen we op de schitterende weg RV55. De hoogste bergweg van Noorwegen, deze is ook één van de officiële toeristische wegen in Noorwegen. Om 17.00 zijn we aangekomen in het plaatsje Bismo en hebben hier ons onderdak gevonden, een blokhut voor 6 personen met alles erop en eraan. Edwin heeft bier gehaald op Marcel’s motor in de supermarkt daarna diner, schnitzel met alweer patat. In onze hut de houtkachel aangestoken, met hout die we bij de buren geleend hadden zonder dat die het wisten, en dan nagenieten van een geweldige dag met een blikje bier in de hand die € 2.50 koste, bud how cares.

Dag 4 Dinsdag 25-08-09 346km

Na het ontbijt pas om 9.00 uur vertrokken, die Luttenbargers scheiten veul te lange.

We krijgen weer een stuk gravel weg, RV258, deze is goed te rijden en je komt door een heel mooi landschap. Wim heeft hier tijdens een stop zijn leven nog gewaagd op een smal bruggetje met verrotte planken die aan staalkabels over een riviertje hing. Aan het eind van deze weg kom je uit bij een skicentrum waar je ook zomers kun skiën. Vervolgens naar Dalsnibba, een prachtig uitzichtpunt van 1500 meter hoog waar je uitkijkt over de Gierangerfjord. Echt fantastisch maar koud daar boven, we moesten de helm opzetten tegen de koude oren. Na Dalsnibba een stopje aan de Gierangerfjord om te tanken en even rond te kijken in dit toeristische plaatsje. In de fjord lag een heel groot cruiseschip, dat bijzonder als je bedenkt dat het wel tweehonderd kilometer land in waarts is. Toen naar de Trollstigen ook al weer een juweeltje voor motorrijders een super mooie weg met veel haarspeldbochten. Aan het eind is links van de weg een restaurant hellemaal in de sfeer van de trollen. Wim heeft hier nog een T-shirt gekocht maar hij moet nog een keer terug om hem op te halen want die klo-jo heeft hem daar laten liggen.

Het was, om in de een sprookjes sfeer te blijven i.v.m. de Trollen, “de dag van de 1000 mooie bochten”, een echte koninginnenrit.

Naar de Trollstigen is het nog 100 km tot Harold en Dorien. In Stryn een Bed&Breakfast gevonden hier heeft Harold ons op gehaald en hebben ze voor ons thuis lekkere macaroni gekookt. Na wat nieuwtjes uit Holten hebben uitgewisseld onder het genot van een biertje brengt Harold ons met de auto terug naar ons B&B.

Dag 5 Woensdag 26-08-09 283km

Vandaag van Stryn naar Stryn een kofferloze rondrit van ongeveer 300km. We hebben net als vorig jaar een rondrit gepland met de zelfde slaapplaats, dit is onze reserve dag mocht onverhoopt er één pech krijgen of een dag heel slecht weer zijn dan kunnen we ons reisschema aanpassen. Het was vandaag een mooie rondrit met machtige wegen om met de motor te rijden. Niet echt veel hoogte verschil maar mooie stuurwegen. Vooral in het middelste gedeelte van deze route. Veel koeien en schapen op en langs de weg maar wat wil je in de middel of no-ware. Deze beesten zijn hellemaal aan verkeer gewent en doen dan ook geen stap aan de kant, behalve voor Edwin die de bussen uit de uitlaat had gehaald. In Noorwegen is er weinig landbouwgrond, en zijn de boeren in onze ogen maar van die kleine kneuter boertjes, wel was er één bij Stryn in de buurt een nieuwe stal aan het bouwen voor 24 koeien met een melkrobot. De voersilo’s zijn in/aan de stal gebouwd zodat ze in de winter niet naar buiten hoeven om de beesten te voeren. Er staan veel houten gebouwen, hout zat hier, de meeste huizen zijn ook van hout gebouwd en hebben een hoog “Pippi Langkous” gehalte. Op advies van Harold hebben we de Panoramaweg genomen die nog niet op onze navigatie stond, een weg langs een fjord. Op het einde van de route een uitstapje naar de Briksdal gletsjer, dit viel wat tegen want we dachten in de sneeuw te kunnen staan maar daarvoor moest je een paar uur lopen, maar er waren wel mooie watervallen.

De hele dag mooi weer en dus alweer een topdag.

`S avonds gegeten bij de buren van onze B&B, dit waren geen grote porties dus om 10.00 uur heeft Marcel nog maar twee pizza’s gehaald zo groot als een wagenwiel en hebben deze op de kamer samen opgegeten.

Dag 6 Donderdag 27-08-09 333km

Na een goed ontbijt vertrokken we uit Stryn en moeten nu helaas alweer richting het zuiden. Het weer was wat minder met af en toe wat motregen, maar gelukkig is een regenpak nog niet nodig. De weg was overal nat en dat maakt het rijden met name door de bochten wat minder leuk, want het wegdek wordt dan gladder en je moet dus wat voorzichtiger rijden. Wel alweer mooie stuurwegen langs bergmeren, fjorden en oevers met mooie uitzichten. Als je van alle mooie dingen wat je ziet een foto wilt maken moet je wel een halfjaar voor zo’n reisje uittrekken. Wat opvalt is dat de chauffeurs van auto’s en vrachtwagens altijd netjes aan de kant gaan en zelfs stoppen om ons voorbij te laten. Keurig, dat maak je in ons gehaaste landje niet mee, daar rijden ze je nog liever de vouwen uit je motorbroek. Ook vandaag hebben we weer de nodige veerboten gehad, zoals elke dag van deze trip minstens twee. Van één van deze boten wilde de klep niet open en zaten we dus vast. Help!!!. Na wat gepruts van de bemanning moest de kapitein er bij komen om het probleem op te lossen en konden we weer verder. In de vele riviertjes zijn her en der hengelaars die nu op zalm vissen. De laatste 50 km over de E16 met en wel 20 tunnels variërend in lengte van 100 meter tot 4 kilometer. We overnachten in Bjørkheim in een appartement aan een meer nabij een tankstation, cafetaria en supermarkt. Lekker makkelijk, alles bij de hand. Boven was één ruimte met vier bedden en daar sliepen we als de vier musketiers op een rij, één moest er beneden op de bank.

De kilometerteller stond daar al op 2270 kilometer en dat zonder de zeemijlen van de grote en kleine veerboten.

Dag 7 Vrijdag 28-08-09 338km

Na een eigen gemaakt ontbijt van spullen die we uit de supermarkt hadden gehaald en de motoren te hebben afgetankt, zijn we vertrokken met alweer een prachtige route op onze Garmin navigatie. Over wegen zoals de RV48, RV550 en de RV520. De laatste hadden we gevonden op het internet als “één die je niet mag missen”, en dat klopte. In één woord geweldig. We reden weer langs prachtige fjorden met daarin zalm kwekerijen, cruiseschepen, veerboten, enz., je blijft je ogen uitkijken. En van fjord naar fjord rij je over bergen met super stuurwegen, bochten, bochten en nog eens bochten. Vervolgens reden we door een gebied waar op de flanken van de berg appels, pruimen en morrelen worden verbouwd. Op het laatste deel van de RV520, na 14.00 uur, was het gedaan met het mooie weer en werd het een barre tocht in de stromede regen. Water komt van alle kanten van de berg af en de vele watervalletjes worden tot woeste stromen, wel een spectaculair gezicht. Maar bovenop in de bergen was het soms maar 4 graden en dus koud, hier bewijst de handvatten verwarming dan ook goede diensten. We vinden weer een blokhut voor 6 personen nu in Sauda op een grote camping dat bij en hotel hoorde die wel een likje verf kon gebruiken. En dan begint het kleren drogen overal hangen handschoenen en jassen en zelfs de laarzen gaan boven een elektrische kookplaat om te drogen, op een stallage van lege bierblikken en een rooster uit de oven.

Lekker luxe gegeten in het naast gelegen hotel, enkelen waagden zich aan het eland vlees en nu eens een keer geen patat. Dan nog een paar blikken bier en weer lekker slapen.

Dag 8 Zaterdag 29-08-09 280km

Zonder ontbijt vertrokken en hebben eerst zo’n 35 km gereden. Na alweer een veerboot is er bij het verlaten van de boot een bakkerij, hier hebben we genoten van een ontbijt met broodjes en koffie. Vervolgens een mooie route binnendoor richting de veerboot Sogesand – Lyseboth. De laatste 35 km over een prachtige bergpas, die op het laatst steeds smaller werd. We begonnen zelfs al aan de werking van de navigatie te twijfelen. Maar wat schetst onze verbazing, we komen bij een fjord met een kleine aanlegsteiger en een hutje om te schuilen en dat was nodig ook want het regende pijpenstelen. Hier waren al wat Noorse wandelaars en na een uurtje wachten kwam er warempel nog een veerboot ook. Hier in het plaatje Sogesand, het heeft zelfs een naam, staan een paar huizen en de mensen die hier wonen leven dus echt achteraf want ze kunnen alleen over de bergpas of met een veerboot die er drie kwartier overdoet. Als we van de boot af zijn komen we op één van de mooiste wegen van Noorwegen met 27 haarspeldbochten naar boven. Helaas is deze rit volledig in het water gevallen. Vanaf einde deze mooie weg de route wat ingekort en om 17.00 uur waren we al in de haven.. Op een groot lichtreclamebord stond al aan gegeven dat de boot, die normaal gesproken op 21.00 uur zou gaan varen, vanwege het slechte weer 3 uur vertraging had. En hier zo kort aan zee stormde het dan ook behoorlijk. We hebben ons toen maar ingekwartierd in de aankomsthal waar het lange wachten kon beginnen. Hier hebben we droge kleren aan getrokken en de natte op de verwarming te drogen gelegd. De verwarming werd door een paar vandalen gemanipuleerd (lees Anton en Marcel) zodat het na een poosje bloed heet werd in de hal. In deze hal was alleen maar een koffie automaat en één voor chocoladerepen maar omdat we bij de laatste tankstop al onze Norse kronen hadden opgemaakt kregen we honger als een wilde Noorse beer. Tijdens het wachten heeft Henk als kleuterjuf gespeeld en de kinderen van een Nederlands gezin vermaakt. Her en der lagen mensen waaronder wij te slapen op jassen etc.. Tot overmaat van ramp werd er aangekondigd dat de boot nog eens 3 uur vertraging meer had, en we konden dus ‘s nachts om 03.00 uur pas de boot op. We hebben dus totaal 10 uur op dat klere ding moeten wachten.

Dag 9 Zondag 30-08-09 350 km

Eindelijk aan boord, en na de motoren heel goed te hebben vast gezet, blijkt om 3.30 uur het restaurant gedeelte gesloten te zijn. Gelukkig is er nog wel patat met worstjes te bestellen in het cafetaria gedeelte, en krijgen we het geld van het al betaalde diner terug. De boot gaat te keer als een dolle stier en klapt soms met doffe dreunen op het water zodat de hele boot trilt. Na 1 biertje als slaapmutsje waggelen als paar dronken koeien naar onze hut en moeten we ons aan alles en nog wat vast houden om in de benen te blijven. We duiken zo het bed in want niemand van ons had na deze lange dag nog zin om even buiten te gaan kijken naar het noodweer. Slapen ging goed en niemand van ons werd gelukkig zeeziek, Henk had zelfs pilletjes hiervoor meegenomen. Maar volgens sommigen kun je beter een viagra slikken zodat je niet uit bed kunt rollen.

De volgende morgen beginnen we met een zeer goed ontbijt, op volle maar nu rustige zee. Hier horen we dat er nog al wat mensen zeeziek zijn geworden en dan komen de papieren zakjes die overal hangen goed van pas. Om ongeveer 15.15 uur komen we aan in Hirtshals Denemarken dit is natuurlijk ook zes uur te laat, en we moesten dan ook flink gaan doorrijden om die zelfde dag nog thuis te kunnen komen. Volgens schatting komen we om middernacht thuis, het weer was goed en het was op een zondag dus rustig op de weg. Edwin had nog wat kleine schade in de boot opgelopen aan zijn gas hendel, doordat de bemanning nog een extra sjorband aan zijn motor had vastgemaakt. Met tape en trekbandjes word dit gerepareerd. En dan rijden we richting huis, maar na ongeveer een uur meld Wim zich met problemen, er komt veel lawaai uit het motorblok. KUT. GVD. KUT. We moeten de motor aan de kant zetten en de Deense ANWB bellen door een praatpaal. Gelukkig was hij wel verzekerd voor pechhulp en na wat heen en weer gebeld te hebben wordt de motor na twee uur wachten eindelijk afgevoerd en kunnen wij weer verder. Nadat ze wat bagage uit de koffers hebben gewisseld gaat Wim bij Anton achterop. We hebben na 18.30 uur nog z’n 250 kilometer gereden en komen net over de grens in Duitsland op een groot Autohove aan. Hier moeten we dus nog een nacht extra blijven. Tanken, geld pinnen en warm eten, een enorm truckers menu en dan slapen. Het was weer een bijzondere dag maar Wim baalde als een stekker.

Dag 10 Maandag 31-08-09 550km

Na een snel ontbijt reden we daar weg met nog 550 km op het programma. Onderweg hadden we nog een paar stopjes voor koffie of om even de benen te strekken, en arriveerden we ’s middags om 15.00 uur allen weer gezond en wel thuis. Behalve de motor van Wim die kwam pas 14 dagen later met de autoambulance van Wolvers thuis. Bij Wim thuis de laatste penningen uit Marcel’s potje verdeeld. Want net als vorig jaar was hij de penningmeester, een belangrijk job want alles wordt uit deze pot betaald, zoals benzine, eten, overnachtingen, etc.. Alleen souvenirs en persoonlijke dingen betaalden we zelf. Een prima systeem. Volgens Henk was hij niet zuinig genoeg want het moest nog wel eens aangevuld worden. Deze reis heeft wel meer gekost dan vorig jaar naar de Dolomieten. Waren vorig jaar de kosten noch € 120.- per dag per persoon nu kwamen we op € 165.- per dag per persoon uit. Dit is een iets vertekend beeld doordat we de bootovertochten er bij hadden, maar als je overnacht in een blokhut en zelf een biertje haalt in een supermarkt hou je de kosten nog enigszins in de hand. We zijn allemaal op deze reis zeker een paar kilo aangekomen en dus niets te kort gekomen. Edwin kon de motorbroek zelfs al niet meer dicht krijgen. Al met al een schitterende toertocht met 3740 gereden kilometers.

Alle WAF 2009 leden bedankt.

top